"Je ziet er gewoon gezond uit, maar zo voel je je niet."

"Je ziet er gewoon gezond uit, maar zo voel je je niet."

"Je ziet er gewoon gezond uit, maar zo voel je je niet."

3 juni 2019 om 11:31 - door Voorbeeld Auteur

Nina Frijters

Nina Frijters wordt in december 2016 aangereden op de snorfiets. Ze wordt buiten bewustzijn naar het ziekenhuis gebracht. Daar wordt haar verteld dat ze wel wat kneuzingen heeft opgelopen, maar verder alles goed is. Nina mag naar huis, hetzij met wat schaafwonden en een hoofdwond. Omdat ze bakker is en het Kerst is, gaat ze al snel weer aan het werk. Ze blijft last houden van hoofdpijn, misselijkheid en duizeligheid, maar omdat ze denkt dat dit er “gewoon” bij hoort vanwege de klap en de pijnstillers, blijft ze doorgaan. Pas na een paar weken valt Nina volledig uit en komt ze weken thuis te zitten. "Toen werd pas duidelijk dat ik een hersenschudding/ kneuzing had opgelopen." 

In overleg met de Arbo arts gaat Nina na een tijdje weer halve dagen werken. "Ik kon pas in mei bij het ziekenhuis terecht. Zij hebben me toen doorverwezen naar het revalidatiecentrum, maar daar zou pas na een aantal maanden een plekje vrijkomen.Omdat ik maanden moest wachten heb ik zelf naar een ander revalidatiecentrum gezocht. Uiteindelijk heb ik 2x keer drie maanden revalidatie gehad. Daarna heb ik in overleg met de Arbo-arts besloten een traject bij brain-health te gaan volgen, een soort neuro fitness (https://brain-health.nl). Langzaamaan kreeg ik alles weer een beetje op de rit. Daarna heb ik ook nog afspraken bij een fysio- en psycholoog gehad.”

Momenteel is Nina nergens meer in behandeling, maar ze merkt nog steeds dat ze niet de oude is. Toch wil ze nieuwe uitdagingen aangaan en met de eerste is ze vorige week begonnen: “Omdat het nu beter met me gaat heb ik besloten een trappisten route te gaan lopen. Ik ben bakker en heb voor bierkenner gestudeerd. Ik had al vaker tegen mezelf gezegd dat ik wel eens langs die kloosters zou willen lopen. Het is een route die ik zelf heb uitgestippeld (circa 220 km) en ik zal een week onderweg zijn. Ik kijk er echt naar uit omdat dit de eerste echte uitdaging is die ik helemaal zelf ga doen. Ook op sportief gebied is dit weer een hele uitdaging!

Omdat de Edwin van der Sar Foundation zich o.m. richt op beweging wil ik met mijn wandeltocht geld ophalen voor deze stichting. Als je begin 20 bent en je komt thuis te zitten, dan schaam je je best wel. Je ziet er gewoon gezond uit maar zo voel je je niet. Ik heb me best eenzaam gevoelt en merkte ook fysiek dat ik steeds zwakker werd. Gewoon omdat beweging naast alle afspraken en werk te veel was. Nu ik weer wat beter in mijn vel zit, wil ik echt weer een mooie uitdaging met mezelf aangaan. Ik denk dat ik tijdens de wandeltocht pas echt besef dat ik al goed vooruit ben gegaan qua gezondheid. Ook zal het goed zijn voor mijn zelfvertrouwen. Met deze actie hoop ik ook wat meer bewustwording te creëren voor wat betreft hersenschuddingen en de tijd die het kost om weer de oude te worden.”  
 

Deel dit bericht

Reacties

Plaats een reactie